همراه با هستی

تا وقتی از دریچه ذهن به خودمان، اطرافیانمان و جهان نگاه میکنیم، همه چیز را دوگانه میبینیم. دوگانهانگاری، یکی از کارکردهای اساسی ذهن است و حکیمان و عارفان برجسته، از روزگار باستان تاکنون به آن اشاره کردهاند. دوگانهانگاری یعنی ندیدن کلیت منسجم و بههم پیوسته هستی و تمرکز بر هر یک از اجزای آن بهصورت جدا و ناقص. بههمین خاطر وقتی بدون عشق و تنها از دریچه برداشتهای ذهنی به دنیای اطرافمان نگاه کنیم همه چیز را در حال نوسان میبینیم و خودمان هم مثل یک الاکلنگ دائماً بین مفاهیم بهظاهر متضاد و دوگانه در حال بالاوپایین شدن هستیم. یکی از تبعات این کار، ازدست دادن قرار و آرامش در هر لحظه است. تنها با دیدن کلیت بههمپیوسته دنیاست که میتوان از زیر و رو شدن رها شد. باید پذیرفت که غم و شادی، خوبی و بدی، تاریک...

اعتیاد به ذهن، جزو معدود اعتیادهایی است که چندان شناخته نشده و بهاین صورت است که ما همیشه باورها و برداشتهای ذهنمان را جدی بگیریم و فقط آنچه را ذهنمان درک میکند بپذیریم. فرد معتاد، وقتی که سرخوش است، حرفهای عالمانه و عاقلانه میگوید وقتی هم که حالش خراب است و نیازمند مواد است، نمیداند چه میگوید و چه میکند، چون هیچ چیز دیگری برایش ارزش ندارد. بنابراین همیشه بین حال خوب و حال بد، در نوسان است. معتاد ذهنی هم دائماً درگیر دوگانگی خوب و بد است. برای خودم خیلی پیش آمده که وقتی از کسی رنجیدهام همه صفات و اخلاقهای او را بد ببینم و وقتی با او خوب میشوم دوباره او را خوب ببینم. درحالیکه ممکن است واقعیت، کاملاً متفاوت باشد. همانطور که در قسمت قبل توضیح دادم، دوگانگی، پدیدهای طبیعی است و شر یا شیطانی نیست...

یکی از اهداف خودآگاهی، رهایی از شرطیشدگیهاست. در طول زندگی، دقیقاً از لحظهای که به دنیا میآییم توسط اطرافیان شرطی میشویم. عادت کردن به چیزها، مهمترین شرطیشدگی و تمام باید و نبایدهای گفتاری و فرهنگی و اجتماعی، نمونهای دیگر از شرطیشدگیها هستند. شرطیشدن یعنی این که نخست افکارمان و سپس کارهایمان را بدون هشیاری و فقط بهشکل عادت انجام دهیم. عادتزدگی باعث میشود نسبت به همه چیزهای اطرافمان بهتدریج غیرحساس و ناسپاس باشیم. مثلاً نفسکشیدن آنقدر برایمان بدیهی میشود که موهبت آن را درک نمیکنیم. این موضوع را میشود بهطور م...

در طول سالیان بسیار، همیشه این که آگاهی چیست و چگونه میتوان آگاهانه زیست، دغدغه انسان بوده است. انسان، موجودی که در گستره هستی، انصافاً موجود کوچکی بهحساب میآید همیشه تلاش کرده سر از رمزوراز کیهان دربیاورد و بفهمد راز هستی چیست. لازم به توضیح نیست که این کار تاریخچهای بسیار طولانی دارد. اما بهنظر من آنچه مهم است نتایجی است که از این تلاشها گرفته شده: بعضی از حکیمان در جستجوی خوشبختی، عمر طولانی، بیمرگی و.. سالها وقت صرف کرده به سفر رفته و درنهایت به ناامیدی افتاده و آثاری سرشار از یأس فلسفی بهجا گذاشتهاند. بعضی دیگر همه این راه...

من چهل سالهام؛ در این مسیر بارها و بارها بهخاطر ناآگاهیام و نیز به خاطر قضاوتگریهای بیامان ذهن مزاحمم اسیر درد و رنج شدهام؛ درد و رنجی که از وجود خودم تراوش کرده و مرا آزرده است. سالها افسرده بودم؛ سالها از همه دور بودم؛ تا اینکه سعی کردم بفهمم ریشه مشکلاتم کجاست و چرا هرکاری میکنم و هر جا میروم مشکلاتم هم با من میآیند. شروع به مطالعه سرگذشت افراد معنوی کردم و کتابهای زیادی از مکاتب مختلف خواندم تا اینکه چند سال پیش، به لطف انرژی پاک هستی، پردهها از مقابل چشمانم کنار رفت و از صمیم دل دریافتم ریشه اصلی مشکلاتم در وجود خودم است؛ ...